Borrelnootjes waren ‘huzarenstuk’. Leterme pakt ook VVB aan
Jan Van de Casteele 24-03-2008
|
In Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg valt Leterme niet alleen N-VA aan. Ook de VVB moet het ontgelden. In zijn slordig taalgebruik suggereert hij dat VVB ‘doden op de weg’ of ‘tewerkstelling van sociaal zwakkeren’ niét belangrijk zou vinden, noemt hij de borrelnootjesfase ‘een huzarenstuk’ en insinueert hij dat hij de man zou zijn die ‘woord houdt’. Na Verhofstadt zitten we opnieuw met een premier van weinig fair play en veel perceptie.
Op de vraag van GVA en BVL of het eerste pakket staatshervorming ‘alleen maar borrelhapjes’ zijn, valt Leterme toch wat uit zijn rol.
We citeren: ‘Dat wordt denigrerend zo genoemd. Ten onrechte vind ik. De huurwetgeving, verkeersveiligheid, minder doden op de weg, tewerkstelling van sociaal zwakkeren zijn, dat zijn voor mij belangrijke thema's. Voor de Vlaamse Volksbeweging en voor sommige N-VA'ers niét. Spijtig. Weet u, ik vind dat wij op het vlak van de staatshervorming de jongste maanden een huzarenstuk hebben afgeleverd. Een jaar geleden pakte Di Rupo mij tijdens een meeting in Brussel, in dezelfde zaal als ons toetredingscongres, keihard aan. Hij vertrouwde mij niet. Hij had het over een striptease, het uitkleden van België, en hij ging dat niet toelaten. Er zou nooit een staatshervorming komen. Wel, nu aanvaardt men wél dat dit land een staatshervorming zal kennen. Dat is dankzij onze vasthoudendheid. En dan zegt men: hij is twee keer mislukt. Neen, ik heb twee keer woord gehouden!"
Onze kritiek omvat verschillende aspecten van de ontwikkelingen:
Het middel: de Raad van Wijzen
Het feit dat het kartel de staatshervorming toevertrouwde aan een Raad van Wijzen met drie Franstaligen (Philippe Moureaux, Philippe Maystadt en Marcel Cheron) én langs Vlaamse zijde drie Vlamingen met een wel opmerkelijk hoog België-gehalte (Jean-Luc Dehaene, de zelf verklaarde ‘bijna-socialist’, Johan Van de Lanotte en Magda Aelvoet), zegt veel.
De beoordeling: de Franstaligen
De mooiste evalutatie van de borrelnootjes kwam van de Franstaligen zelf: ‘We hebben gewoon niets toegegeven’... en ‘in de zomer is het altijd warm’, zei toch Joëlle Milquet (CdH)? Reynders sprak van ‘een marginaal, gelimiteerd akkoord’. Milquet van ‘niet-essentiële bevoegdheden’. Moet er nog Vlaams zand zijn?
De beoordeling: enkel VVB en N-VA?
Wat een flauwekul, Yves. Kijk eens rondom in je eigen partij (zie ook citaten op deze webstek). De VVB heeft van 20% moedige mandatarissen in je partij een Vlaamse Schreeuw ontvangen. Je hebt de resultaten gekregen. Als je denkt dat die andere 80% jouw slappe koffie lusten, ben je goed gek... Ook de pers – met uitzondering van paar paarsgezinde kranten die levend wil opeten – was unaniem: die eerste fase stelde niet veel voor.
De beoordeling: de woordbreuk
Te pas en te onpas hanteerde je – voor het moment van de verloochening nu – de in VVB-kringen gelanceerde slogan “Woord Houden”. En nu, nu steek je toch je broek af, man? Niet is wat het lijkt. Tot het einde van je termijn zul je worden achtervolgd met de Vlaamse Resoluties, je woorden in CD&V-publicaties naar aanleiding van het confederalisme-congres in Kortrijk, je kartelovereenkomst met N-VA, je brochure ‘Vlaanderen verdient het beste’ (2007), je eigen Vlaamse regeerakkoord in 2004, je uitspraken in de aanloop naar je winst in 2007. Zoveel maal gezegd, zoveel maal woordbreuk.
De beoordeling: paar borrelnootjes voor de hongerIn hoger vermeld interview ga je aan het schuiven op de ladder van je beloften, en wel naar beneden, voor alle duidelijkheid. Krampachtig ga je nu schieten naar de mensen die je krediet hebben gegeven, en je succes hebben gegund. De belgicisten en Franstaligen hebben je klein gekregen, en nu val je maar de partners aan. Een man met klasse doet zoiets niet.
Ode aan de borrelnoot
Hieronder nog eens in een notendop (ze kunnen erin hoor...) de drie borrelnoten van Letermes ‘eerste fase’ van de staatshervorming. Veel verder dan wat (afgezaagde) nootjes geraken we niet.
Huurwetgeving
De reglementering van de huurprijzen wordt geregionaliseerd, de onteigeningsprocedure, de pachtwet en de vestigingswet (Ikea-wet) eveneens. Dat is een positief punt. Geen probleem om dat toe te geven. Maar wat is de “prijs” hiervoor geweest?
Vandaag (22 maart 2008) lezen we in De Tijd hoe Leterme I van plan is om met de Btw op gronden vooral Vlaanderen te treffen. Allemaal leuk nieuws voor de Vlaamse bouw- en kooplustigen...
Verkeersveiligheid
Verkeersbeleid: de snelheidsbeperkingen, dat wordt een regionale bevoegdheid (weliswaar al weer typisch Belgisch, ‘met uitzondering van de snelwegen’. Vlaanderen mag dus zelf de maximumsnelheid op gewestwegen verlagen naar zeventig per uur, en overtredingen van de eerste en tweede graad (nog een typische halfslachtige Belgische maatregel) controleren en beboeten. En de snelheidsovertredingen van minder dan dertig per uur. Waw... De opbrengst van die boetes kunnen de regio's zelf aanwenden. Vlaanderen mag straks ook het zwaar vervoer zelf controleren (rij- en rusttijden bvb.). Het is “iets”, maar veel? En is het keurig in een zuur antwoord aan GVA/BVL te suggereren dat wie dat weinig vindt (N-VA, VVB, en er zijn er nog hoor...) minder dan meester Leterme zelf zou zorgen voor ‘minder doden op de weg’?
Tewerkstelling van sociaal zwakkeren
Nog een pluim die Leterme op zijn hoed steekt: de tewerkstelling van sociaal zwakkeren... De sociale economie:, die zeer verscheiden verzameling van initiatieven zoals beschutte werkplaatsen, sociale werkplaatsen, bedrijven voor vorming door arbeid, erkende adviesbureaus in de sociale economie, de startcentra, invoegbedrijven, kringloopcentra, activiteitencoöperaties, buurt- en nabijheidsdiensten, de alternatieve financiers van de sociale economie, de coöperatieve bedrijven en organisaties, dat is inderdaad een kluwen van bevoegdheden, initiatieven
Naast lokale besturen (OCMW’s) en welzijnsorganisaties zijn immers ook de federale én regionale overheid daarbij betrokken. Dat zijn veel spelers.
Dat zorgt voor onduidelijkheid in bevoegdheidsverdeling (federaal, regionaal, ‘twee loketten voor eenzelfde doel’), voor overlap in thema’s en initiatieven en is vast geen ‘optimale inzet van overheidsmiddelen’.
Bovendien zijn de gewesten sinds 1980 binnen hun eigen bevoegdheden afzonderlijk gaan ontwikkelen (wedertewerkstellingsmaatregelen afgestemd op de’ eigen’ noden. De materie sluit aan bij wat in 1980 werd beslist: ze heeft te maken met tewerkstelling, maatschappij, milieu en economie, en moet dus (cfr. artikel ,6§ 1 van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen) ‘gewestelijk’ zijn.
Is het zo’n grote prestatie die materie nu eindelijk eens uit te klaren? (de bevoegdheid voor de sociale economie op het niveau van de gewesten plaatsen, binnen dezelfde grenzen als de algemene bevoegdheid inzake economie’). Overigens ook hier weer direct een Belgisch vingertje in de lucht: ‘Er dient opgemerkt te worden dat onderhavig voorstel de huidige bevoegdheidsverdeling inzake beroepsopleiding en werkgelegenheid niet wijzigt.’
Besluit:
Een krant gaf Leterme I en zijn regeerakkoord inzake staatshervorming een beschamende 2/10. Welnu, die krant heeft zijn prestatie overschat. Leterme noemt zijn borrelnootjes “een huzarenstuk”. Nu hebben we het wel begrepen.
Terug naar de artikelenlijst.
