Stappenplan Leterme een vroege aprilvis?

Jan Van de Casteele 13-02-2008

Het communautair stappenplan van Leterme, voor zover uitgelekt in de pers, is voor zijn partij een vroege aprilvis. Benieuwd hoe zijn Congres daarop zal reageren.

Yves Leterme lanceert zijn stappenplan. Een staatshervorming in drie fasen. Nu wat kleine rommel (maar veel geld voor Brussel), en later zien we wel... Hoe CD&V'ers, waarvan sommigen met enige cynische fierheid uitbazuinen te zijn ‘opgevoed met het compromis’, in zoiets ‘geloven’, is verbazingwekkend. Vlaanderen schiet hier niet mee op. Bruxelles ouwèl...

De Standaard en De Tijd (13/2) en De Morgen (14/2) berichtten over het stappenplan. Het eerste pakket lijkt wel een grap. Als zelfs De Morgen spreekt van ‘bescheiden maatregelen’, dan weet je het wel.

De rest wordt uitgesteld en hierover wordt ‘een passage ingelast’ in het regeerakkoord (DT). De tweede fase (arbeidsmarkt en activering van werklozen én de federale kieskring volgens DM, ook nog meer fiscale autonomie volgens DT) zou er in de zomer moeten komen. Zou... De derde fase wordt dan volgens DM de ‘regeling’ van de kwestie BHV in 2009.

Dat de Vlaamsgezinde partijen in dit uitstel-afstelscenario zouden meestappen, is nogal onwaarschijnlijk. Dat CD&V met die schande naar de verkiezingen van 2009 zou trekken gewoon onvoorstelbaar.

Het lijstje van de eerste fase oogt indrukwekkend. Het gaat om volgende wereldschokkende dingen: - de vestigingswet (Ikea-wet) - de regulering van internet - de regionalisering van het BIPT, het Belgisch Inistituut voor Postdiensten en Telecommunicatie - het participatiefonds voor kmo’s - het laatste stukje kinderopvang dat nog federaal zat (FCUD, Fonds voor Collectieve Uitrustingen en Diensten

Worden genoemd, maar beschouwd als ‘onzeker’: - de regionalisering van de prijzenpolitiek - de regionalisering van de pachtwet - de reglementering over onteigeningen - het schrappen van de verplichting om personeel te werven via het federaal selectiebureau Selor

Vlamingen mogen ongerust zijn over: - het verkeersboetefonds (flitspalen, weet je wel!); dat zou naar de regio’s kunnen gaan, maar er is ook sprake van de centen toe te voegen aan de algemene dotatie voor de politiediensten’ (DM). De bestendiging of uitbreiding van een geldstroom. - de huurwet; ‘zou’ slechts gedeeltelijk geregionaliseerd worden (DM) - de deal inzake energie: het distributienetwerk en prijzenbeleid zouden regionaal worden, maar hoogspanning zou volledig federaal worden (meer België, minder Vlaanderen) - een regionale vertegenwoordiger in de raad van bestuur van NMBS ‘ligt erg moeilijk’ - de mogelijkheid dat de federale overheid inzake klimaatbeleid en CO2-uitstoot voorwaardelijk bevoegd wordt (DS). Een stap achteruit (meer België, minder Vlaanderen):

Brussel poenpakker?

In de boodschappentas van Leterme en zijn Wijzen (‘we zijn nog opgegroeid met het compromis’, zegt Herman Van Rompuy dan...) ligt nog één kolossale cadeau voor de Franstaligen. Via het Beliris-fonds (zie *) zou Brussel een half miljard euro krijgen (DS). Van waar dat geld vooral zal komen, is voor de wakkere Vlaming al duidelijk...

Wie dit eerste pakket van Leterme vergelijkt met wat het Vlaams Parlement wil (de Vlaamse Resoluties), weet hoe laat het is... Wat Vlaanderen aan bevoegdheden bijkrijgt, stelt erg weinig voor, Brussel zou de poenpakker worden.

Wim Van de Velden (De Tijd, 12 febr.) vraagt zich af of het kartel CD&V/N-VA vrede zal nemen met de “borrelnootjes” om van start te gaan met Leterme I.

Het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen is hierover zeer scherp: ‘Brussel krijgt 99% van wat de Franstalige Brusselaars in een wilde onderhandelingsbluf voorop zetten, en alle Franstaligen samen krijgen 99% van hun wensen: zowat alles wat de Vlamingen vroegen, wordt immers in de vergeetput gedumpt en alles blijft bij het oude’, aldus Rudi Dierick (webstek OVV).

De democratische logica vereist dat een groot deel van resoluties van 1999 ook in een nationaal regeerakkoord zouden zitten. Wat daar vér onder gaat, is strijdig met de democratische logica.

(*) BELIRIS is een duister akkoord tussen de federale en de Brusselse regering. In Trends (10 juli 2006) schreef Alain Mouton dat Brussel (stad en gewest) jaarlijks al bijzonder veel geld toegestopt krijgt, ‘grotendeels door de Vlamingen betaald’. Beliris dient officieel voor de financiering van de specifieke hoofdstedelijke functie, maar de stad is een ondoorzichtig kluwen van baronieën, besturen en regeringen, wat leidt tot efficiënt beheer. Beliris-geld wordt niet altijd gebruikt voor stedelijke taken die andere steden en gemeenten zelf maar moeten financieren (onrechtstreekse grootschalige subsidiëring van het Franstalig onderwijs en in mindere mate van andere Franstalige openbare en culturele dienstverlening). Voor sommige bestedingen is de verdeelsleutel (20N/80Fr.), wat omgekeerd evenredig is met de bijdrage van de Vlamingen in de Beliris-financiering. Ook in Beliris steekt een netto-transfer, waar de betalende Vlaming geen vat op heeft en nauwelijks inspraak in heeft. Meer info over Beliris: klik hier

Meer geld voor Brussel, het zal de Franstaligen deugd doen. Op het congres van CdH in 2006 pleitte Joëlle Milquet (CdH) er al voor om meer centen voor Brussel op te halen via Beliris. Het Beliris-budget bedraagt nu ca 100 miljoen euro per jaar. Milquet wil het dubbele. Via een omweg langs Beliris zou het financieringsprobleem van Brussel uit communautair vaarwater worden gehouden, meent ze. Milquet wil de banden Brussel-Wallonië aanhalen ('plus de cohérence entre Francophones'...'une forme de fusion entre les entités est possible'), is ongelukkig met het initiatief inzake een 'Waalse' grondwet (PS)

Terug naar de artikelenlijst.