Vlaanderen verdient niet het slechtste
Jan Van de Casteele 12-02-2008
 |
Yves Leterme zette op 24 februari 2004 samen met Luc Van den Brande zijn naam onder ‘het confederaal model van CD&V’. Vier bladzijden tekst in de brochure “Vlaanderen verdient het beste”.
Op het vernieuwingscongres van Kortrijk op 28-29 september 2001 koos CD&V al resoluut voor een confederaal model. Neen, zegt Yves Leterme ook zelf in “Vlaanderen verdient het beste”: ‘Het confederaal model staat in het verkiezingsprogramma van de CD&V van 2003, in de basistekst van het op 14 februari 2004 tot stand gekomen kartel met N-VA en in het partijprogramma voor de Vlaamse verkiezingen van 13 juni 2004.' Het Vlaams profiel van CD&V was dus geen eendagsvlieg. En nu?
Wat betekende het confederaal model van CD&V voor Yves Leterme? We citeren: ‘Het legt de basisbevoegdheden bij de deelstaten Vlaanderen en de Franstalige deelstaat. Zij beslissen, in onderling overleg en met wederzijdse instemming, welke bevoegdheden, op welke wijze en door welke instellingen op het Belgische niveau worden uitgeoefend.’ Dat was 2004. En nu?
Waarom kiest volgens Yves Leterme CD&V voor een confederaal model? We citeren: ‘Omdat het belangrijk is dat politieke structuren dicht bij de mensen staan en duidelijk en eenvoudig zijn. Ons uitgangspunt is het belang van de mensen, en dus het Vlaams belang wat gediend is met een efficiënt, nabij en democratisch bestuur. Vlaanderen moet voor ons het belangrijkste beleidsniveau worden. Dank zij een gemeenschappelijke taal, cultuur en geschiedenis kunne we hiervan het makkelijkst een warme thuis maken.’ Dat was 2004.? En nu?
Wat zijn volgens Yves Leterme de grote voordelen van het confederaal model van CD&V? We citeren: ‘In ons model bepalen Vlaanderen en Wallonië samen wat ze nog samen willen doen. Iedereen wordt er beter van: het biedt Vlaanderen en Wallonië de mogelijkheid om de juiste en aangepaste antwoorden te geven op de specifieke noden en behoeften van de inwoners van resp. Vlaanderen en Wallonië. Het komt tegemoet aan de grote nood aan vereenvoudiging en aan duidelijke bevoegdheden van de instellingen. De mensen vinden nu moeilijk hun weg in de instituionele doolhof. De verdere uitbouw van sterke en volwaardige deelstaten - Vlaanderen en Wallonië - met daarnaast een specifiek statuut voor Brussel en de Duitstaligen is een belangrijke vereenvoudiging’. Ook dat was 2004. En nu?
Wat wou CD&V volgens Yves Leterme dan concreet? De basisbevoegdheden moeten bij de twee deelstaten liggen; voorts: het territorialiteitsbeginsel, dat de splitsing van het kiesarrondidssement BHV impliceert; voorts: volwaardige fiscale en sociaal-economische autonomie (personenbelasting, kortingen op vennootschapsbelasting, het volledig gezondheids- en gezinsbeleid, alle aspecten van het werkgelegenheidsbeleid, het mobiliteitsbeleid). En nu? Yves Leterme herinneren we graag aan zijn handtekening onder dit document.
Regeerakkoord
In 2004 kleefden dezelfde eisen aan de startblokken van Leterme I. Zijn Vlaamse regeerverklaring was duidelijk: ‘De regeringspartijen engageren zich er duidelijk toe om de resoluties van 1999 ‘op korte termijn’ te realiseren. Het lijstje was duidelijk: volledig Vlaamse bevoegdheden voor gezondheidszorg en gezinsbeleid (1), meer fiscale en financiële autonomie (2), volledige constitutieve autonomie (3), overheveling van de spoorinfrastructuur en de exploitatie ervan (4), objectieve en doorzichtige solidariteit met de andere deelstaten (5) en homogene bevoegdheidspakketten (6). Daar werd nog een passage aan toegevoegd over engagement inzake de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Allemaal flink gezegd, maar minder flink gedaan.
Het woord confederalisme verdwijnt uit het taalgebruik van Leterme. Stilaan kwamen vanuit CD&V-hoek suggesties - al dan niet als toegeving of pasmunt - over mogelijke herfederalisering. In het verkiezingsprogramma 2007 was
Verkiezingsprogramma 2007
“Meer Vlaanderen” was de titel van een absoluut klein hoofdstukje in een “kernachtige versie” van het CD&V-programma voor de verkiezingen van 10 juni. Op 16 bladzijden lazen we welgeteld 30 lijntjes over wat CD&V de voorbije maanden als prioriteit naar voor schoof: de grondige staatshervorming en confederalisme. In de uitgebreide versie van het programma (64 blz.) staan 17 lijnen onder de titel “Meer Vlaanderen” (en enkele tientallen over Vlaanderen en/in Brussel en Europa).
We geven die lijntjes onderaan dit bericht. Het is duidelijk dat vele handen hebben meegeschreven aan die passage uit het programma. CD&V is een huis met vele kamers. Opvallend is de 'verslapping' van het standpunt over confederalisme. Er is sprake van een confederale ‘evolutie’, en een paar zinnen verder van ‘de keuze voor een verregaand “federalisme”. Dergelijke terminologie wijst op de tweeslachtigheid van de partij.Vandaag (12 feb. 2008) bericht De Standaard over ‘snoepjes voor Octopus-werkgroep’ (zie KORT, 12 feb. www.vvb.org/kort). Het zijn ronduit belachelijke mini-ingreepjes, als eerste (en enige?) pakket staatshervorming door Leterme op de tafel van de wijzen gelegd. Niet één wezenlijke stap richting confederalisme, niet één essentieel programmapunt uit de Vlaamse Resoluties, integendeel zelfs, tussen die kruimels zit al federale recuperatie (milieubeleid) en een suggestie over nog maar eens een pak geld voor de vrienden van Brussel.
De gevleugelde slogan “Woord Houden” krijgt Yves Leterme niet meer over de lippen. Als zijn partij hem hierin volgt, weet ze wat ze wint: niets. Zeer binnenkort weet ze dan allicht ook wel wat ze verliest. En dat zal meer zijn. “Vlaanderen verdient het beste”, velen wilden het graag geloven... En nu?
Er was eens... Slaat Yves Leterme op de vlucht voor zichzelf? Sleurt de man die vleugels kreeg met een Vlaams profiel zijn partij de dieperik in? Het worden cruciale weken... Terwijl de Waalse leiders volop kiezen voor Wallonië, blijft CD&V ter plaatse trappelen. Hoe lang nog?
----
Uit MEER VLAANDEREN, CD&V-verkiezingsprogramma 2007
‘Het belang van zes miljoen Vlamingen, dat is het belang van CD&V. Met een overheid die zo dicht mogelijk bij de Vlamingen staat en hen de kans biedt om hun toekomst zelf in handen te nemen. CD&V sloot een akkoord met kartelpartner N-VA over de noodzakelijke stappen in een nieuwe staatshervorming.Na jarenlang paars immobilisme vindt CD&V dat de volgende federale regering de Belgische staatsstructuur wel degelijk moét aanpassen. CD&V daagt de andere Vlaamse partijen uit nu hun woord houden, want ook zij onderschreven de Vlaamse standpunten. Meermaals keurden zij die zogeheten resoluties goed in het Vlaams Parlement. Concreet gaat het over de regionalisering van de gezondheidszorg en van het gezinsbeleid, over de regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid, van de aanpak van de mobiliteit, van de telecomsector en van het wetenschapsbeleid. De deelstaten moeten voluit een eigen beleid kunnen voeren inzake de personen- en vennootschapsbelastingen. Zo kunnen Vlaanderen en Wallonië een slagvaardig eigen sociaal-economisch, fiscaal en financieel beleid ontwikkelen, op maat en dus beter aangepast aan de eigen noden. Een confederale evolutie is nodig (sic –red.), met onder meer duidelijke afspraken over datgene waarvoor de federale overheid en datgene waarvoor de deelstaten voortaan bevoegd zijn. Als we arbeid en gezin beter op elkaar willen afstemmen – bijvoorbeeld door ons origineel systeem van levenslooprekening – dan moet de Vlaamse overheid dat kunnen mogelijk maken. Nu worden goede plannen vaak federaal geblokkeerd. Hetzelfde geldt voor de begeleiding van werkzoekenden, de concurrentiekracht van onze Vlaamse ondernemingen en de organisatie van het sociaal overleg. CD&V kiest dus voor een verregaand maar verantwoordelijk federalisme (sic bis -red), met behoud van de solidariteit met de Franstaligen. Vlaanderen heeft geen enkel belang bij een verarming van Wallonië. Voor ons mag geen enkele werkloze, zieke of gepensioneerde Waal straks – na de staatshervorming - een euro minder krijgen. Maar de solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië moet wel objectief en doorzichtig zijn. Brussel - als hoofdstad van Vlaanderen, België en Europa - krijgt een aangepast statuut. De Vlamingen nemen volwaardig deel aan het bestuur in de hoofdstad, op alle niveaus. De taalwetgeving moet steeds correct worden nageleefd, zeker bij de politie, in ziekenhuizen, bij het gerecht en in de administratie. De Vlaamse Rand ligt helemaal in Vlaanderen. Daarover kan niet worden onderhandeld; van een uitbreiding van Brussel kan absoluut geen sprake zijn. CD&V wenst vanzelfsprekend de splitsing van het gerechtelijke en het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde te realiseren. Als overtuigde Europeanen willen wij, Vlamingen, onze stem ook versterken op dat niveau voor de bevoegdheidsdomeinen die ons zijn toevertrouwd.’
Terug naar de artikelenlijst.