Mobiliteit: liggen de Walen aan de ketting?
Jan Van de Casteele 12-02-2008
 |
Twaalfduizend jobs aan de taalgrens (Unizo), vijftigduizend in heel Vlaanderen (Kris Peeters), de vinger wordt dan stilaan toch op de wonde gelegd. Wallonië heeft zichzelf opgesloten in een economisch systeem dat arbeidsmobiliteit beperkt. Mede hierdoor blijft de werkloosheid in en de transfers naar Wallonië meer dan bovenmaats. Wallonië draagt te weinig bij tot het stelsel waarvan het zelf buitensporig profiteert.
Vlaams minister-president Kris Peeters stelde aan Wallonië voor om 50.000 arbeidskrachten in Vlaanderen te laten werken. Unizo zoomde nu in op de taalgrensstreek, waar de Vlaamse kmo's 12.000 knelpuntvacatures voor Walen zouden hebben.
Gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt preciseerde dat het ging om jobs in de bouw, transport, logistiek en de horeca, om magazijnarbeiders, technici, informatici en mensen voor commerciële functies, zelfs ingenieurs en werfleiders. Zelfs een goede kennis van het Nederlands is nodig, ‘dat bewijzen de vele Fransen die aan de slag zijn in West-Vlaanderen', aldus Unizo.
Unizo zoekt wanhopig naar oplossingen en suggereert er een drietal: Beter grensoverschrijdend openbaar vervoer als steun voor het woon-verkverkeer tussen Vlaanderen en Wallonie en dus meer overleg tussen De Lijn, de MIVB en de TEC (1); versnelde inspanningen voor taalopleidingen op de werkvloer (2)en de regionalisering van de arbeidsmarkt (3) ('Geef de gewesten de financiële verantwoordelijkheid en zij zullen meer initiatief nemen.').
Over de Waalse belangstelling voor het Nederlands zullen we het hier niet hebben. Over hun zin in een regionalisering van de arbeidsmarkt evenmin. Rest er nog de mobiliteit, of beter: het gebrek aan arbeidsmobiliteit. Daar kunnen wij Vlamingen - misschien - zélf tenminste nog iets aan doen...
De Vlaamse minister van Mobiliteit, Kathleen Van Brempt (sp.a), volgt de Vlaamse werkgevers en zei in De Zevende Dag (11 feb.) dat er meer constructief overleg moet komen tussen de gewestelijke vervoersmaatschappijen. Bravo, maar...
Commentaar (JVdC):
In 2007 werden 20.000 arbeidsvergunningen uitgereikt aan Polen (bouw, fruitteelt). De Fransen komen met tienduizenden. Waarom lukt het met de Walen niet? Waalse ministers komen met veel camera’s in de buurt wel eens over de taalgrens kijken, waarop de Belgische fanfare muziek maakt. ‘Heil, de Redder is daar’. Maar de vreugde is niet in verhouding tot de resultaten. Als de Waalse processie terug naar Wallonië trekt, blijkt het resultaat zich te situeren in de buurt van enkele tientallen dapperen...
Beter openbaar vervoer kan een duwtje in de rug zijn. Marc Van de Looverbosch (De Zevende Dag, 10 feb.) confronteerde minister Van Brempt zelfs met 'het spook van het separatisme'. Haha, de dader is gevonden...?
'Mevrouw, het separatisme bestaat al', zo begon hij zijn kritische bevraging, om Van Brempt te laten eindigen in de bijna-toegeving dat het zo ongeveer weer de schuld was van de regionalisering, de splitsing van het openbaar vervoer. Tweehonderdduizend Waalse werklozen staan te voet voor de taalgrensmuur, zoiets...
De charmante mevrouw had kunnen bedenken dat het openbaar vervoer met Frankrijk vermoedelijk niet veel vlotter aansluit dan dit met Wallonië.
Ze had kunnen zeggen dat de duizenden West-Vlamingen die in Brussel werken ook wel een tijdje onderweg zijn naar hun werk, fileleed inbegrepen.
Ze had kunnen zeggen dat nogal wat Waalse werklozen in grootsteden wonen en dat in Charleroi, Mons of Luik ook wel mooie stations staan van waaruit men naar Vlaanderen kan sporen...
Van Brempt, een socialiste met een Vlaams profiel, had op de VRT eens duidelijk kunnen maken wat we verstaan onder een werkloosheidsval.
'Een Waalse werklozen die per dag 50 km moet afleggen voor zijn werk in een bedrijf boven de taalgrens zal in vele gevallen tot de vaststelling komen dat hij uiteindelijk minder overhoudt', schreef Dirk Castrel in zijn opiniestuk (GVA, 11 feb. 2008). Geldt dat dan niet voor de tienduizenden Vlamingen, die wél nog veel verder pendelen, vaak over nog groter afstanden?
Van Brempt had ten slotte kunnen zeggen dat heel de heisa rond de regeringsvorming onder meer draait om de Vlaamse vraag naar regionalisering van de arbeidsmarkt. En aan flagellant Van de Looverbosch vragen waarom rond dat thema toch zo weinig informatie wordt verstrekt, of verhelderende debatten worden gevoerd op de VRT.Liggen de Walen aan de ketting? Dat misschien niet, maar toch zeker aan de leiband. Gebonden aan de PS-verzorgingsstaat. Die van het noorden pendelen, werken én betalen immers hard genoeg.
Terug naar de artikelenlijst.