Liberalen blijven op Belgische koers. Verhofstadt jusqu’en 2009?
29-01-2008
 |
De topliberalen De Gucht en Dewael openden in De Standaard de verkiezingsstrijd. Zowat tegen iedereen gingen ze te keer. Enkele niet onbelangrijke citaten hieronder.
Open VLD weet dat de staatshervorming ‘vooral voor de Franstaligen’ belangrijk is. Maar een liberale staatshervorming is er een van meer België eerst. De deelregeringen kunnen hooguit bevoegdheden krijgen zonder centen. Dat de PS bevoegdheden mét centen wil, kan erop wijzen dat die partij alvast regionaler denkt, maar natuurlijk ook een tactisch manoeuvre zijn van Di Rupo. De liberalen (Open VLD en MR en Duchatelet) hebben voor België gekozen. Over een dik jaar zijn er regionale verkiezingen. Gaan ze als laatste behoeders van de oude staat dan ten onder? Of nog vroeger?
Positief is dat de liberalen de taalgrens een staatsgrens noemen, dat ze wijzen op te geringe arbeidsmobiliteit van de Walen en dat ze (dan toch) vragen stellen (maar cijfers verzwijgen?) over gezondheidszorg in Wallonië.
Ook in dit interview geen enkel stevig argument pro Belgica, maar dat weerhoudt de liberalen er niet van zichzelf te zien afkalven binnen dat federale kader.
Over bevoegdheden zonder centen: De Gucht: ‘De federale koe staat droog. Als je dan aan de spenen trekt, doe je dat beest pijn en riskeer je een stamp te krijgen’ (De Standaard)
Als ze (de Franstalige partijen PS en CdH – red.) blijven denken dat een staatshervorming tot resultaat zal hebben dat er een nieuwe transfer van middelen van het federale niveau naar de regio's wordt georganiseerd, komen we er nooit. Heel eenvoudig: dat geld is er niet. De federale koe is uitgemolken, het beest staat droog. Als je dan aan de spenen blijft trekken, doet dat pijn en riskeer je een stamp te krijgen.' Als het gevolg van de staatshervorming bovendien zou zijn dat het federale niveau financieel nog zwakker wordt, zijn ze het ons wel heel moeilijk aan het maken. (DS, 26 jan. 08)
Over federale financiering zonder federale bevoegdheden: De Gucht: 'Het grootstedenbeleid, aspecten van het preventiebeleid, de bouw van ziekenhuizen... samen is dat goed voor meer dan een half miljard euro per jaar, geld dat de Franstaligen nog ná de Lambermontakkoorden hebben gevraagd. Dewael: De transfers naar de deelregeringen zijn te groot geworden
Over staatshervorming en Franstaligen...: De Gucht: 'Wie heeft er het grootste belang bij het voortbestaan van België? De Franstaligen toch. Dan zullen ze ook een inspanning moeten leveren om ervoor te zorgen dat de federale staat op een behoorlijke manier kan functioneren.'
Over de taalgrens:
De Gucht: 'De taalgrens is een staatsgrens. Dat is de basis van het samenleven in België sinds begin jaren zestig. We dénken er zelfs niet aan om dat op de helling te zetten’.Over Waalse werklozen:
De Gucht: 'De Walen moeten niet denken dat ze niet welkom zijn in Vlaanderen. Integendeel, we willen dat ze bij ons komen werken. In mijn buurt, in Sint-Niklaas, is er een chocoladefabriek waar in het seizoen dagelijks twee bussen met werknemers uit Frankrijk stoppen. Ik zou liever hebben dat die werknemers uit Wallonië komen. Stuur ze ons.’Over de wendbaarheid van Leterme De Gucht: 'Er is een moment geweest tijdens de onderhandelingen dat een sociaal-economische regering met een staatshervorming die in een conventie zou worden besproken, erin zat. Ook Leterme vond het een goede weg. Maar hij is door zijn eigen kartel in de steek gelaten. Dat was een kantelmoment in de formatie
Over scheeftrekkingen in de gezondheidszorg: De Gucht: 'Wij vragen ook dat naar de gezondheidszorg wordt gekeken. Als Wallonië de regels op dezelfde manier zou controleren als in Vlaanderen, zou er nu een transfer in de gezondheidszorg moeten zijn van Wallonië naar Vlaanderen, eenvoudig door de verschillende bevolkingspiramide. Maar die transfer is er niet. Als Wallonië wil dat Vlaanderen solidair blijft, zal het zich toch moeten realiseren dat het op de juiste manier moet controleren.' Dewael: 'Om het eens positief voor te stellen: Rudy Demotte heeft als minister van Sociale Zaken blijk gegeven van doortastendheid. Daardoor is de druk op de ketel nu wat verlicht. Maar het was natuurlijk niet moeilijk met een groeinorm van 4,5 procent. Ik heb het eens berekend, de gezondheidszorg krijgt dit jaar 1,7 miljard bijkomend budget. Wij zullen tijdens de begrotingsbesprekingen voorstellen dat een deel van dat geld in reserves wordt gestopt en niet zomaar uitgegeven’. Rara, wat bedoelen de liberalen hier? Is het met Demotte inzake controles dan toch niet allemaal zo netjes gelopen? Als Open VLD cijfers heeft, waarom die dan achter de hand houden?
Uitsmijter: Maingain
Het slotwoord is voor FDF-voorzitter Olivier Maingain, die de interim-regering Verhofstadt liefst ziet doorgaan (al dan niet met een duwtje in de rug door koning Albert). Voor deze partner van MR-man Didier Reynders is Guy Verhofstadt is de betere ‘verdediger van de Franstalige belangen...’, de garantie voor stabiliteit in het land én de beste buffer tegen nieuwe verkiezingen. ‘Ik heb nooit verwacht dat Verhofstadt de woordvoerder zou zijn van de Franstaligen, maar hij begrijpt beter dan anderen aan Vlaamstalige kant dat er met bepaalde eisen van de Franstaligen rekening gehouden moet worden’. (LLB, 26 jan. 08)Uitsmijter bis: de stembus
In Knack (2008, nr. 2) stelde Jan Drijvers (TNS, Dimarso) dat de kiezer bij de jongste federale verkiezingen Open VLD had beloond. Jan Vandenbussche (voorzitter LDD Brussels Hoofdstedelijk Gewest) haalde de week nadien zijn telraam boven.‘De goede score van de liberalen? De beloning van de Open VLD-kiezer? Een erg knappe campagne? De fans van Paars naar zich te lokken? Wacht eens even. Hebben wij iets gemist op 10 juni 2007? Wat is er toen precies gebeurd? Bij de federale verkiezingen in 2003 had Open VLD 1.009.223 stemmen, in 2007 behaalde Open VLD nog maar 789.445. Een verlies van 219.778 (!) stemmen ( = min 3,53 % = min 7 zetels)’, aldus Vandenbussche.
Als we de cijfers van Dimarso voor de Vlaamse verkiezingen (2004) erbij halen, en die (appelen) vergelijken met de (peren) resultaten van de verkiezingen van 2007, dan stellen we nog altijd een verlies vast voor Open VLD. Tegenover 2004 won Open VLD in 2007 220.000 nieuwe kiezers, maar het verloor er 235.000. Een verlies van 15.000 stemmen dus.
De verkiezingsnederlaag van Open VLD ‘werd de laatste maanden handig weggemoffeld’, besluit Vandenbussche.
De conclusie is dat de VLD een patat kreeg in 2004, en een patatje bij in 2007. En wat in 2009? Erg twijfelachtig of de kampioenen van de perceptie met hun keuze voor België eerst de Vlamingen kunnen bekoren.
Terug naar de artikelenlijst.