Zal Groen! het nu nooit leren?
Jan Van de Casteele 13-11-2007
 |
| Mieke Vogels blijft Belgische kaart trekken |
Mieke Vogels mag nu en dan al eens sympathiek overkomen, het is niet onwaarschijnlijk dat ze ofwel erg dom en onwetend, ofwel kwaadwillig is.
Het valt te betwijfelen of Groen! met Vogels een voorzitter heeft gekozen, die mee is met de tijd. Bart Staes was misschien een iets betere keuze geweest. Hij had de deuren kunnen openzetten naar het hedendaagse Vlaanderen, dat zeker groen mag zijn, maar niet idioot. Maar hij had ook al lang kunnen weten dat de groene vrouwen zo ideologisch seksistisch stemmen (bij verkiezingen gaan ze de stembrief af om op eigen lijsten alleen de vrouwen een stem te geven) dat een man er niet veel meer kan dan zichzelf te pletter te kandideren - de uitzonderingen bevestigen de regel, de verkiezingsuitslagen de stelling)
Nu Vogels weer in een wagentje naar Laken wordt gereden, kraamt ze opnieuw antiek droeve taal uit. Op 12 en 13 november bij voorbeeld. ‘Op lange termijn moeten we naar een oplossing zoeken via de vraag hoe we deze Belgische federatie kunnen ombouwen naar een samenleving waar er “solidariteit” kan zijn tussen Vlamingen en Walen. Een staatshervorming moet hieraan gestalte geven’. Let op de woordkeuze: "... een samenleving waar er solidariteit "kan" zijn...'
Leve unitaire kieskring
‘We willen wel praten over de toekomst van ons land, maar dan moet het wel een discussie ten gronde zijn. Wij willen ook kunnen praten over maatregelen die de cohesie opnieuw versterken, zoals de federale kieskring’, aldus nog Vogels. Nog een supporter dus voor het voorstel van het establishment (geformuleerd door de Pavia-proffen) om via een zoveelste ingreep in het kiesstelsel een unitaire kieskring te installeren.
Op 8 juni, twee dagen voor de verkiezingen, stond Bart Staes mee achter de tafel met vier ex-VU’ers (De Wandelgangen, radio 1). ‘We zijn géén neo-unitaristen of belgicisten, dat is perceptie’, aldus Staes, ‘maar meer Vlaanderen kan enkel als transfers behouden blijven’. Het dogma van Groen! is de zogenaamde solidariteit. De fop-speen van de solidariteit, die er al altijd was, tot in de miljarden euro’s per jaar, moet volgens Staets ‘behouden’ blijven. Volgens Vogels moeten we pas nu ‘de samenleving opbouwen tot een samenleving waar er solidariteit “kan” zijn... Dat is de kruiperigheid waar kritische vragen (hoe zit het met efficiëntie? met transparantie? met de duur ervan? met het opbouwen van eigen verantwoordelijkheid? etc...) telkens weer onder de mat worden geveegd.
Als dat blijft duren, zal Groen! op Vlaams niveau door de Vlaamse kiezer in 2009 onder de mat worden geveegd.
Terug naar de artikelenlijst.