Eric Defoort in GVA en DS
Kranten hebben aandacht voor nieuwe koers VVB
Jan Van de Casteele 02-11-2007
 |
De verkiezing van Eric Defoort als nieuwe voorzitter en van Peter De Roover als politiek secretaris en de door hen aangekondigde vernieuwing kreeg ruim aandacht in Gazet van Antwerpen en De Standaard.
VVB-voorzitter Eric Defoort sprak met Dirk Castrel (Gazet van Antwerpen). Vandaag (2nov) te lezen in die krant('Belgen zijn chaos gewoon')
"Staatshervorming is geen tovermiddel maar via de staatshervorming kunnen we wel een grote meerwaarde bereiken voor onze burgers. Vlaanderen is nu een van de rijkste regio's van Europa maar tegelijk ook de regio met de laagste pensioenen."
Dat zegt Eric Defoort (64), historicus en hoogleraar aan de Hogeschool-Universiteit Brussel, de nieuwe voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Defoort wil naar een nieuwe campagnestijl voor de VVB. "Niet de België-barst-stijl, wel de rustige maar kordate uitbouw en uiteenzetting van de eigen standpunten moeten bepalend zijn om de niet-overtuigden over de streep te trekken. Actievoeren blijft een politiek strijdmiddel maar er gaat zeker meer aandacht naar de opiniestrijd."Waarom zijn nieuwe stappen in de staatshervorming nodig?
Defoort: Staatshervorming is een instrument. Een staat op zich is geen finaliteit, wel een essentieel middel voor het creëren van meer welzijn en welvaart voor zijn burgers. In België durft men niet tot een splitsing over te gaan omdat die, zo beweren sommigen, aanleiding zou geven tot de grootste chaos. Als er één soort burgers is dat de chaos gewoon is, dan zijn het de Belgen toch wel. Ik vind dat we naar zindelijke structuren moeten voor de mensen.
Voor vele mensen is de staatshervorming een zeer abstract gegeven.
Defoort: Het lijkt soms surrealistisch maar het gaat over heel concrete dingen waar de gewone mens mee zit zoals zijn job, zijn pensioen, de toekomst van zijn kinderen. Om op die vragen een antwoord te bieden hebben we dringend homogenere bevoegdheidspaketten nodig. Het gaat gewoon om efficiëntie
Van staatshervorming is concreet nog geen sprake in het formatieberaad. Waarom gaat het zo moeizaam?
Defoort: Ik hoor zeggen dat vooral CD&V een nieuwe generatie politici heeft die de Belgische context niet meer kent. Tja, en de ministers van staat, zij die decennia lang mee dit onding hebben gecreëerd noemt men nu de wijzen!? Wilfried Martens heeft er ooit aan gedacht om Voeren administratief bij Brussel te voegen. Zij verwijten de jonge politici dat ze niet pragmatisch zijn, dat ze geen staatsmannen meer zijn terwijl ze nu eindelijk een stuk beginselvastheid tonen. Iemand zijn beginselvastheid kwalijk nemen, dat vind ik een tamelijk indrukwekkend verwijt.
Waarom duurt het zo lang?
Defoort: In tegenstelling tot wat we decennia lang gewoon zijn, zijn de Vlamingen niet begonnen met toegevingen. Zij moesten altijd de boel "redden". Nu hebben we voor de eerste keer politici die assertief zijn, niet agressief. Ze zullen er niet in slagen een Belgische regering te vormen tenzij ze alweer nieuwe ondingen toevoegen aan het al bestaande onding. De taart is al jaren niet meer te vreten. Dat ze er dus mee stoppen.
Het einddoel van de VVB is onafhankelijkheid. Wanneer?
Defoort: Als ik zie welke energie en zieligheid wij de afgelopen decennia al geproduceerd hebben... Heb eens de moed om door te drukken. We zijn als een koppel dat al tientallen jaren niet meer overeenkomt, dat voortdurend kibbelt, dat schimpend over de straat rollebolt. Voor mij mag de scheiding morgen komen, op een volwassen manier en met afspraken over de solidariteit en over de volumes van die solidariteit. Er zullen harde woorden vallen. Het zal bloed, zweet en tranen kosten. Een scheiding zelfs met onderlinge toestemming gebeurt niet pijnloos. Maar we moeten praten als volwassen mensen.
Wat gebeurt er dan met Brussel?
Defoort: Een: Brussel ligt geografisch in Vlaanderen. Twee: we kunnen evenmin naast de verzameling van minderheden kijken. De Franstaligen zullen volgens de demografische vooruitzichten een minderheid worden ten opzichte van de allochtone gemeenschappen. Hoe dan ook, de Brusselaars moeten in elk geval worden geconsulteerd. Wat met Brussel? We zijn er in Vlaanderen nog niet uit. Brussel wil graag meer geld, een herfinanciering, dus zou een alliantie met het gewest dat de grootste draagkracht heeft in het belang van de Brusselaars zin. We organiseren er het debat over maar ik persoonlijk denk dat Brussel met een eigen statuut best in Vlaanderen kan. Wordt Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst? Defoort: Dat splitst zeker. Het Grondwettelijk Hof zegt dat het zo niet kan blijven. Wat kun je daar nu op toegeven!? Niks toch.
-------------------------------------------
Ook De Standaard had eerder al aandacht voor de nieuwkomer binnen de VVB. ('Onafhankelijk Vlaanderen niet bekrompen', 22 okt.)
De Standaar haalde twee citaten naar voor om de vernieuwing te duiden: 'We moeten opnieuw een brede waaier van mensen achter het onafhankelijkheidsidee krijgen. Van uiterst links tot uiterst rechts.' en 'De linkervleugel van de Vlaamse Beweging moet meer plaats krijgen. We gaan meer dan ooit voor pluralisme'
De Standaard leidt in als volgt: 'De Vlaamse Volksbeweging (VVB), de motor achter heel de actie met de BHV-burgemeesters, heeft een nieuwe voorzitter. De historicus Eric Defoort (KUB), voormalige ondervoorzitter van de VU en later van de N-VA, was de enige kandidaat.
Defoort: 'Maar ik heb een paar duidelijke voorwaarden gesteld, want ik wil het roer toch wat omgooien. De beweging moet verschuiven van actie-gericht naar opinie-gericht. Begrijp me niet verkeerd, de BHV-actie was erg succesvol. Op die manier hebben we echt ons stempel gedrukt op de actualiteit. Maar het moet breder.'
DS: U wilt niet alleen de overtuigde Vlamingen meekrijgen, maar een groot deel van de Vlaamse publieke opinie?
Defoort: 'Inderdaad. De weg naar Vlaamse onafhankelijkheid kan uiteindelijk ofwel via de politiek en het uitoefenen van macht. Dat is werk voor de partijen, en daar is op zich niets mis mee. Ofwel gaat die via invloed, via opiniegericht werk. Daarin moeten we groeien. Kijk naar onze baseline. Dat was, naar aanleiding van ons vijftigjarig bestaan: "Wij doen verder". Niet meteen de meest wervende titel. Ik wil dat veranderen in 'beweging voor onafhankelijkheid en samenwerking'. Want we moeten duidelijker onderstrepen dat het toekomstige onafhankelijk Vlaanderen een open staat zal zijn, die zoekt naar samenwerking met de buren. Dat cliché van een gesloten, op zichzelf gekeerd Vlaanderen na de onafhankelijkheid, daar moeten we van af.'
DS: Heeft het feit dat de vorige VVB-voorzitter, Rita De Bont, overstapte naar Vlaams Belang uw organisatie niet bezoedeld?
Defoort: 'Bezoedeld, dat zijn zware pastorale woorden. Zo ver wil ik niet gaan. Het is wel zo dat ik absoluut wil dat we opnieuw een pluralistische beweging worden, waarin alle Vlaamsgezinden zich thuis kunnen voelen. Van uiterst-links tot uiterst-rechts. Zeker de linkervleugel moet opnieuw een plaats krijgen, een beetje zoals de Rode Leeuwen van weleer. Nogmaals, we moeten af van dat beeld van een bekrompen Vlaanderen. Kijk naar Catalonië, daar heb je nationalisten van links tot rechts. Die allen assertief en zelfbewust durven zijn. Dat wil ik bij ons ook zien. Kijk naar hoe Bart De Wever (N-VA) nu onderhandelt: niet agressief, wel assertief.' (wov)
Terug naar de artikelenlijst.