Sociaal contract Verhofstadt: niets Vlaams aan
Jan Van de Casteele 18-05-2007
 |
Verhofstadts nieuwste ideetje: een “sociaal pact”. Weer een manoeuvre weg van Vlaanderen, terug naar België. De belgicistische vakbonden werklozen laten activeren, terwijl de economische kloof (Vl-Wal.) zo groot is, het lijkt wel een grap. De kiezers zijn niet van gisteren. Verhofstadt wel.
De dag voor Rerum Novarum pakt Verhofstadt nog maar eens uit met een ideetje: een zoveelste papieren “sociaal pact”, waarvoor hij de voorbije acht jaar geen tijd had zeker? Weer een manoeuvre dat geen rekening houdt met Vlaanderen, maar wel met België. De belgicistische vakbonden op een terrein jagen (activering van werklozen) waar Vlaanderen en Wallonië totaal verschillend (activering werklozen) en dus beter zelf actief zijn, het lijkt wel een grap. De kiezers zijn niet van gisteren. Verhofstadt wel.
ACW
Over de oerconservatieve standpunten van de ACV-top hoeft geen twijfel te bestaan, ook al moffelt Renders nu wel een en ander weg, om CD&V wat uit de wind te zetten. ‘De arbeidersbeweging is tegen een verdere regionalisering? Onzin. Wij zijn geen njet-zeggers. Ik ben mijn loopbaan begonnen op de studiedienst van de vakbond ACV en een van mijn eerste opdrachten was gaan uitleggen waarom de regionalisering van de zogenaamde nationale sectoren (staal, glas, textiel, red.) goed was. Wij zijn niet voor of tegen een nieuwe staatshervorming. Wij zijn voor beter beleid. Wij wachten de voorstellen van de Vlaamse partijen af. Wij hebben drie criteria. Brengt het meer solidariteit? Is het geen verdoken privatisering? Worden de kwetsbaren er beter van? De huurwet regionaliseren, vinden wij een goede zaak; het beantwoordt aan die criteria. De solidariteit vergt echter dat we de sociale zekerheid en de arbeidswet federaal houden’ (De Standaard, 16 mei)
Renders, is dat niet de man die zei in interviews zei dat hij niet wist of hij voor CD&V zou stemmen? Derk Jan Eppink wees er Leterme al op: ‘Wat hééft u aan zo’n man? Die gaat zich bemoeien met uw partij, maar hij stemt niet eens op u’.
Is het ACW (Rombouts, Renders) niet van bij aanvang als een soort “partij binnen de partij” fel gekant tegen het kartel van CD&V en N-VA?
Was het niet ACW-topman Theo Rombouts die na het Blok-proces als een volleerde theocraat in een duistere dictatuur zei dat ‘het gelijkheidsbeginsel voorgaat op de vrijheid van meningsuiting’? (De Tijd, 27 april 2004)? Lees: dat je je mond moet houden als de syndicale Stalins gelijk moeten krijgen zodra zij zeggen zelf gelijk te hebben?
En was het niet het ACV dat de aanval inzette op het kartel toen Dedecker door N-VA werd binnengehaald?
ABVV
Bij de socialistische vakbond is de tegenstand zo mogelijk nog groter. Op 1 mei werd het allemaal nog maar eens bevestigd. Rudy De Leeuw (in Leuven): ‘We willen de sociale zekerheid niet laten ontrafelen door het gepalaver over staatshervorming zoals in de jaren zeventig en tachtig’
Mathias Danneels kreeg het van zoveel oubolligheid op zijn heupen: ‘Er kan voor het ABVV geen sprake zijn van een grondige vertimmering van de sociale zekerheid, zelfs niet van het regionaliseren van kinderbijslagen en gezondheidszorg. Dat het ABVV, met haar financieel eigenbelang in het achterhoofd, pleit voor het behoud van de federale geldstromen in de werkloosheid, kan elk kind dat kan tellen misschien nog begrijpen. Maar dat een vakbondstop die verdomd goed weet dat arbeidsmarkt, economie en menselijk kapitaal in Vlaanderen, Brussel en Wallonië om doorgedreven maatwerk smeken teneinde iedereens kansen op een geschikte baan, opleiding en doorstart te vergroten in blinde boosheid volhardt, is volstrekt onverantwoord’ (Het Nieuwsblad, 2 mei 2007)
Voor ABVV dezelfde opmerking als hierboven. Hoe Spirit haar Vlaamse, maar ook haar links-liberale ambities kan te vrijen leggen tegen een door syndicalisten bij de keel gehouden partij, dat moet men daar toch stilaan eens wat beter gaan uitleggen.
Rerum Novarum
Aan de vooravond van Rerum Novarum, het feest van de christelijke arbeidersbeweging, zei premier Guy Verhofstadt dat de volgende regering een nieuw sociaal contract moet sluiten met de sociale partners. De man houdt van tekstrollen. Maar dat de rol van de vakbonden moet worden herzien, dat is evident. Niet met pacten, maar met politieke moed en op de juiste plek: in het parlement.
Open VLD heeft gelijk als de partij op haar verkiezingscongres stelt dat ‘het geen taak van de vakbonden is om werkloosheidsuitkeringen te betalen en dat die volledig elektronisch moeten worden uitbetaald’, maar de piste van Verhofstadt is onheilspellend: ‘Vakbonden moeten een rol spelen in de activering van werklozen. Ik wil hen een rol geven, zonder dat ze er financieel aan verliezen. Voor de overheid is het toch beter dat ze een werkloze activeren dan dat ze alleen maar optreden als een uitbetalingsinstelling?’
Gaat Verhofstadt hier eens te meer een recuperatiemanoeuvre opzetten om de belgicistische syndicaten in te schakelen in zijn aanval op Vlaamse arbeidsbemiddeling? Zijn “likstok” is zo mogelijk nog perverser: ‘Dat de vakbonden er financieel niet aan verliezen, is belangrijk opdat zijn voorstel niet zou overkomen als een directe oorlogsverklaring’.
Komt Verhofstadts “pact” tegemoet aan een grote nood in Vlaanderen? Voor zover we weten is de werkloosheid hier in Vlaanderen toch stilaan kritisch laag? Zijn maatregel is niet gericht op de pijnpunten van de Vlaamse arbeidsmarkt en de Vlaamse economie, dat moet duidelijk zijn. Bij de FGTB zullen de champagnekurken knallen...
Vakbonden zijn absoluut niet overbodig, maar de chefs ervan zouden kunnen inzien dat ze niet de eigen instelling, maar de belangen van de werknemers moeten behartigen. En die zijn in een land waar de economische kloof tussen noord en zuid niet is te overzien, om evidente redenen in Vlaanderen en Wallonië totaal verschillend.
De politieke invloed van de topsyndicalisten binnen de CD&V en sp.a blijft dramatisch groot. Dit contragewicht zou wel eens voor velen een wegwijzer kunnen zijn richting politieke alternatieven (Vlaams Belang, Lijst Dedecker). Ook en misschien vooral voor de Vlaamse werknemers, die niét van gisteren zijn. Hun instituten wel.
Terug naar de artikelenlijst.