Congres van de fletsheid

Open Vld in gesloten België

Jan van de Casteele 06-05-2007

Van confederalisme viel niets meer te merken op het Open Vld-congres (5-6 mei). Open Vld hoopt zich te kunnen handhaven in een gesloten België. Voorts veel politiek correcte schuivers op rood en groen terrein, wat blaasjes over 200.000 jobs en 'morgen schijnt de zon'.

Open Vld-leden keurden op 5 mei in de Antwerpse stadschouwburg het Open Vld-verkiezingsprogramma definitief goed (10 hoofdstukken). “Open Vld-leden scharen zich achter Open Samenleving”, zo heet het wollige document waarin een en ander is samengevat. Een beknopte synthese en een kritische kanttekening.

1) Opnieuw 200.000 extra jobs

‘Onder premier Verhofstadt kwamen er 280.000 jobs bij, waarvan 200.000 in de laatste vier jaar’. Hoera, want een gevolg van lastenverlaging. Meer van dat. De Open Vld hakt de werkloosheidsboom eigenhandig omver. Doel van de houthakker: nog eens 200.000 nieuwe jobs in vier jaar.

2) Lagere en eenvoudigere belastingen

- vereenvoudiging systeem tot drie belastingschijven, drie tarieven en drie korven van belastingaftrekken - lastenverlaging (loonkosten: - 2 procent; tarief vennootschapsbelasting van 33,99% naar 28%).

3) Behoud van de ethische tolerantie

‘Modern en tolerant beleid inzake ethische vraagstukken’, met als breekpunten: geen stap terug inzake abortus, euthanasie of homo-huwelijk. Geen ethische “diepvriesclausules” in regeerakkoord.

4) De individuele loopbaanrekening: een loopbaan op mensenmaat

Hervorming arbeidsmarkt (individuele loopbaanrekening met mogelijkheden vertraging en versnelling via urenpakket)

5) Open voor alle mensen

Strijd tegen armoede en kansarmoede. Strijd contactarmoede, taalarmoede of gezondheidsarmoede. O.a. creatie van ‘kansenjobs’ (40.000 van de 200.0000 nieuwe jobs: interim-arbeid bij de overheid, uitbreiding dienstencheques en sociale tewerkstelling.

6) Meer Vlaanderen én meer België, geen separatisme Nieuwe stap in staatshervorming (o.a. arbeidsmarktbeleid, huisvestingsbeleid). Open dialoog met de Franstaligen, geen confrontatie. Geen separatisme.

7) Geen oorlogsavonturen, maar vredesmissies

Geen gevechtstroepen, geen oorlogsavonturen, wel vredestroepen

8) Luisteren naar Al Gore

CO2-uistoot bedrijven, verkeer en gezinnen verminderen zonder economie te nekken. Verschuiving belastingen op productie en arbeid naar heffingen op vervuiling en uitstoot van CO2 (vb vervanging autobelasting op vermogen, door belasting CO2). Idem woningen (onroerende voorheffing) via energiezuinigheid van de woning.

Open debat kernenergie. Derde weg (niet zomaar sluiten, niet zomaar openhouden), kernreactoren van de vierde generatie, die groene kernenergie opwekken.

9) Meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen

Onderzoek naar en afbouw van loonkloof. Stimuleren evenwichtige verdeling zorglast beide partners via recht op extra ouderschapsverlof.

10) Een slagkrachtigere justitie

Succes politiehervorming (zie daling criminaliteit) herhalen in hervorming justitie (misdrijven sneller berechten, nieuwe gevangenissen (i.s.m. privé), alternatieve straffen (elektronisch toezicht of werkstraffen).

11) Een open kijk op migratie

Systeem van legale migratie (‘mensen met specifieke kwaliteiten’) ten bate van bedrijven. Voorbeeld: Canada. Daarnaast Europees geregelde, beperkte migratie (loterijsysteem). Wel taalvoorwaarden (in eigen land onze taal leren). Open samenleving.

12) Een engagement op wereldniveau

Engagement derdewereld, want armoede is een schande voor de mensheid.

Commentaar (JVdC):

Zeer kort enkel kanttekeningen bij het communautaire luikje (6) en bij de enkele andere hoofdstukjes.

Wie de VLD van de jaren negentig heeft gevolgd, zal zich nauwelijks herkennen in de communautaire bocht, die Open Vld nu maakt.

‘De staatshervorming is niet af. Een nieuwe stap is dus noodzakelijk. Daarbij moet Vlaanderen meer autonomie krijgen om een beleid te voeren op eigen maat’. Tot hier zouden we nog een klein beetje bravo kunnen zeggen. Maar in de concrete opsomming gaat Open Vld niet verder dan ‘denken aan’ het arbeidsmarktbeleid of het huisvestingsbeleid. Povertjes.

Ronduit zorgwekkend is de strategische keuze van Open Vld voor de magie van de ‘open dialoog’. Dat open stelt niets voor, omdat we ons weinig kunnen voorstellen bij een ‘gesloten dialoog’. Politiek is een zaak van keihard onderhandelen, punt. VLD zegt identiek wat Di Rupo zegt: ‘we zoeken een winwin-situatie’. Dat is geen keuze voor Vlaanderen, maar een keuze voor de zoveelste Belgische stilstand.

Enige positieve uitschieter is misschien de taalvoorwaarde in de migratieregeling (punt 11), al zal er nog veel water door de grote rivieren lopen vooraleer dit 'Europees' kan worden geregeld.

De andere punten zijn niet indrukwekkend. De fiere borst over de 200.000 jobs is flauwekul. In heel Europa is de tewerkstelling toegenomen. De verdienste van de VLD hierin opkloppen is niet verstandig. Vragen bij de enorme sociaal-economische kloof tussen noord en zuid in dit land (de Waalse werkloosheid daalt nog altijd niét) raken hiermee niet opgelost. (punt 1)

Hetzelfde kan worden gezegd over fiscale voorstellen. Leuk voor de visvangst in de achtertuin van zelfstandigen en ondernemers? Waar zijn de radicale voorstellen van de VLD over fiscale autonomie? (punt 2). En wat zal die achtertuin vinden van de ‘kansenjobs’ en de ‘sociale tewerkstelling’? Is dergelijke benadering in het verstaatste Wallonië – met zijn uit de hand gelopen overheidstewerkstelling – een succesverhaal? (punt 5)

Of de liberalen met een vrijblijvend pacifisme (punt 7), een mossel-noch-vis standpunt over kernenergie en wat Al-Gorisme (punt 8) en een oudbollig feminisme (punt 9) meer doen dan tateren op de vismarkt, is twijfelachtig. Ecologisten, feministen en pacifisten kiezen voor andere partijen. Politiek correct zijn ze wel.

Sommige aandachtspunten zijn de evidentie zelve. De hervorming van justitie bvb (punt 10). Maar ook inzake justitiehervorming ligt de Open Vld vast in het beton van het gesloten België. Acht jaar lang is er weinig of niets gebeurd. Een splitsing van justitie? Ja, voor de VLD-parlementsleden, die nog vragende partij waren, maar neen voor de VLD-top.

En dat armoede een schande is (punt 12), wie zal Verhofstadt tegenspreken? Het nakomen van afspraken over gesplitste – en dus méér en efficiëntere Vlaamse ontwikkelingshulp – bleef al evenmin een prioriteit voor de “ooit” Vlaamse liberalen.

Bijlage


VLD Open Samenleving
(44 Kb)




Terug naar de artikelenlijst.