1 mei: ABVV (en sp.a) Belgisch-conservatief
Jan Van de Casteele 02-05-2007
.jpg) |
Dat het ABVV gekant is tegen de regionalisering van de gezondheidszorg, van de kinderbijslag, van de werkgelegenheid, van de vennootschapsbelasting, van de loonvorming, dat is geen nieuws. Dat stond al in een verkiezingsmemorandum dat midden april in de Kamer werd voorgesteld. Voor het ABVV kan de regionalisering van die bevoegdheden enkel leiden tot fiscale dumping, concurrentie tussen werknemers, verschillen in de loon- en arbeidsvoorwaarden tussen de gewesten. Meteen vergroot ook het gevaar voor verarming van bepaalde bevolkingsgroepen.
Op 1 mei werd het allemaal nog maar eens bevestigd. Rudy De Leeuw (in Leuven): ‘We willen de sociale zekerheid niet laten ontrafelen door het gepalaver over staatshervorming zoals in de jaren zeventig en tachtig’.
Commentaar(JVdC):
Over de conservatieve reflex van de vakbonden was Mathias Danneels in Het Nieuwsblad in de 2-mei-commentaren het duidelijkst: Hij betreurt dat de ABVV-zwaargewichten De Leeuw en Copers op 1 mei nog maar eens kozen ‘voor de even gespierde als gedateerde en populistische slogans van weleer.’
'... Van politiek belang is dat het ABVV kandidaat-premier Vande Lanotte een niet mis te verstaan dictaat door de strot duwt. Er kan voor het ABVV geen sprake zijn van een grondige vertimmering van de sociale zekerheid, zelfs niet van het regionaliseren van kinderbijslagen en gezondheidszorg. Dat het ABVV, met haar financieel eigenbelang in het achterhoofd, pleit voor het behoud van de federale geldstromen in de werkloosheid, kan elk kind dat kan tellen misschien nog begrijpen. Maar dat een vakbondstop die verdomd goed weet dat arbeidsmarkt, economie en menselijk kapitaal in Vlaanderen, Brussel en Wallonië om doorgedreven maatwerk smeken teneinde iedereens kansen op een geschikte baan, opleiding en doorstart te vergroten in blinde boosheid volhardt, is volstrekt onverantwoord.’
Verkiezingen
Danneels verwijst naar de verkiezingen: ‘Wanneer in de nacht van 10 en 11juni 2007 de stemmen zullen zijn geteld, zal opnieuw blijken dat het aantal kiezers dat voor meer Vlaanderen en minder België kiest nog zal zijn toegenomen. Het is onbegrijpelijk dat zowel het ABVV als het ACV hun koudwatervrees voor een ernstig debat over nog te nemen stappen in de staatshervorming blijven koesteren in plaats van deze te overwinnen. In het belang van Vlaanderen èn van Wallonië. Zo niet dreigt een nog veel verdere radicalisering in Vlaanderen, nachtmerrie van de Belgische syndicale voorhoede’.
Sp.a
Zijn de Vlaamse socialisten daarvan overtuigd? Dat valt nog af te wachten. De Leeuw en Vande Lanotte gingen samen friet eten na afloop van hun speeches. ‘De tegenstelling over de komende staatshervorming blijft’, schrijft De Standaard (2 mei), want ‘SP.A wil werk regionaliseren, ABVV niet. Vande Lanotte zei achteraf dat hij nu 'nog één keer' een staatshervorming wil om een aantal zaken uit te klaren en efficiënter te laten verlopen, om zich dan te kunnen focussen op sociale noden
Die één keer, wat stelt dat voor? Erg duidelijk is het allemaal niet. Diegenen die zeggen dat ‘zelfs de Vlaamse socialisten’ een steviger Vlaamse reflex kregen, hebben gelijk. Maar diegenen die vinden dat die ‘nog één keer’ van Vande Lanotte maar weinig om het lijf heeft, evenzeer. Dat de socialisten zouden denken aan ‘een grondige vertimmering van de sociale zekerheid’ en het ‘regionaliseren van kinderbijslagen en gezondheidszorg’ is een illusie. Ook de partij blijft behoorlijk Belgisch-conservatief.
Terug naar de artikelenlijst.