Ceci est une fiction
De pers als politieke partij
Jan Van de Casteele 14-12-2006
 |
| Meeting Vlaamse onafhankelijkheid |
De Franstalige RTBF-zender La Une heeft zijn programma's woensdagavond onderbroken voor een speciale uitzending waarin werd aangekondigd dat Vlaanderen de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen. Het ging om een nepuitzending van de Franstalige openbare omroep.
Tijdens de uitzending, die werd voorgesteld als een live-verslag, werd gemeld dat koning Albert II het land verlaten zou hebben om zijn onvrede te tonen over deze "unilaterale beslissing" van Vlaanderen.
De RTBf lijkt haar doel te hebben bereikt: de Vlaamse eis tot staatshervorming en het debat over Vlaamse staatsvorming en onafhankelijkheid zal een paar dagen in de belangstelling staan. Dat de uitzending niet gepaard gaat met of gevolgd wordt door een “operatie beschadiging” is waarschijnlijk.
De makers, die hun aanvankelijk plan voor het maken van een objectieve documentaire niet “mochten” doorvoeren, kregen uiteindelijk toch toestemming voor het maken van een "docu-fictie".
Die aanpak combineerde min of meer objectieve informatie met fragmenten die een volstrekt idiote karikatuur maakten van het onafhankelijkheidsthema.
Hoe onnozel moet je zijn om te veronderstellen dat een mogelijke Vlaamse onafhankelijkheid op een blauwe woensdagnamiddag zou worden uitgeroepen, zonder dat daarvoor een zeer grondig en lang debat zou worden gevoerd in het Vlaams én in het federaal parlement?
Hoe idioot moet je zijn om te veronderstellen dat zo’n onafhankelijkheid de treinen en bussen zou doen stoppen aan de taalgrens? Dranghekkens met Vlaamse leeuwen over de weg in Tervuren, goed gek ja.
Hoe imbeciel moet je zijn om te geloven dat de koninklijke familie halfsoverkop zou vluchten naar Congo? Vanuit Melsbroek op de vlucht, met een legervliegtuig dan nog. Een snelle winteruitstap naar de villa van prins Laurent, dat hadden we anders nog wel graag willen geloven. En een aftocht in een drietal Ferrari’s, dat misschien ook nog wel.
Hoe simpel moet het eraan toegaan in de bovenkamer van wat belgicisten, dat ze ‘verontrust’ reageren, bellen en met tricolore vlaggen gaan zwaaien aan het koninklijk paleis (dat laatste was overigens geprogrammeerd). Dat instituut is duidelijk hun bondgenoot, wat we sinds een jonger leven al vaker hadden vermoed.
Elio Di Rupo (PS) noemde het ‘onverantwoord en onburgerlijk om de kijkers van de openbare omroep te doen geloven dat de Vlamingen unilateraal de onafhankelijkheid hebben verklaard, en om de monarchie in vraag te stellen’. Dat is tenminste duidelijk en géén fictie.
Minister van Ontwikkelingssamenwerking Armand De Decker (MR) dreigt met censuur: ‘Het einde van België als een realiteit voorstellen, is volkomen ontoelaatbaar’... ‘Het aan de kaak stellen van de Belgische instellingen en van de monarchie door journalisten met een blijvende verwarring tussen informatie en fictie is onaanvaardbaar voor een publieke zender’.
Politiek doel
Pol Deltour (secretaris van de Vlaamse Vereniging van beroepsJournalisten (VVJ) zegt dat de journalistieke methodiek ‘betwistbaar’ was. Hij liet uitschijnen dat de RTBf-journalisten zich onder druk hadden laten zetten door hiërarchieën in het kader van fictieve projecten die bovendien dan nog een uitgesproken politiek karakter hebben
Alain Gerlache, directeur televisie van de RTBF gaf op de VRT-radio ronduit toe dat zijn journalistieke ploeg ‘aan politiek heeft willen doen’: ‘De bevolking attent maken op de feitelijke gevolgen’ van wat zou kunnen gebeuren.
De pers als politieke partij, het is geen ongewoon beeld. Maar deze keer is het toch wel bijzonder onhandig gespeeld.
De huichelarij aan Waalse kant verbijsterend groot. De Waalse politici willen laten geloven dat de RTBf zou ‘spelen met de toekomst van het land en de binding van de Belgen aan het land’ (Milquet, CdH). Hun enige bedoeling is het dossier staats(her)vorming in de diepvries te houden. De Waalse pers is daarin de facto een uitstekende bondgenoot.
De Vlaamse eisen inzake staatshervorming, die komen vanuit alle Vlaamse partijen, worden op een onzindelijke manier gemixt met het inzicht van almaar meer Vlamingen dat een splitsing van dit land de enige rationele uitweg is uit het voor Vlamingen en Walen onleefbaar geworden Belgische gekkenhuis. Maar nog veel onzindelijker is het daarop volgende gelijkheidsteken tussen onafhankelijkheid en chaos.
Het Vlaams parlement is volgens Herman De Croo (De Morgen, 16 dec.) niet bevoegd om ooit de stap naar onafhankelijkheid te zetten. De man uit Brakel vergist zich. Als de Vlamingen hun autonomie werkelijk willen, kan niemand de Vlaamse volksvertegenwoordiging tegenhouden. Zelfbeschikking heet zoiets.
Terug naar de artikelenlijst.