Voorzitter ANZ kiest voor partijpolitiek

Bruno Valkeniers naar Vlaams Belang

Jan Van de Casteele 15-06-2006

Bruno Valkeniers

'Met Bruno Valkeniers vangt het Vlaams Belang een grote vis. De voormalige havenbaas is goed voor stemmen in tal van netwerken', dat schrijft Gazet van Antwerpen (donderdag 15 juni) boven een interview met de jongste (nu ex-)voorzitter van het ANZ, die nu duidelijk kiest voor de partijpolitieke weg. Valkeniers trekt op 8 oktober de provincieraadslijst van Vlaams Belang en duwt samen met Gerolf Annemans de gemeenteraadslijst in Antwerpen.

Het gerucht liep al een tijdje, en is nu officieel bevestigd.

Valkeniers ambities blijken als volgt samen te vatten: ‘Vlaanderen onafhankelijk, het cordon sanitaire moet eraan.’ Hij legt de link tussen de klassieke, strijdende Vlaamse beweging en het nieuwe, meer zakelijke Vlaams-nationalisme.

Methodiek

Een onafhankelijk Vlaanderen kan er alleen maar komen via partijpolitiek. Bovendien gelooft hij niet in de stap-voor-stap-strategie waarmee onder meer N-VA datzelfde doel wil bereiken.

Voor Valkeniers worden de federale verkiezingen van volgend jaar cruciaal. Vlaanderen moet nadien het been stijf houden en desnoods aansturen op een afscheuring. Hij meent ook dat na die verkiezingen het cordon zal sneuvelen.

De politieke stap van Valkeniers betekent dat hij niet langer voorzitter van (o.m.) het ANZ kan blijven (is vandaag ook bevestigd door het ANZ). ‘Het moeilijkst vond ik de vraag hoe ik Vlaanderen het best kon dienen: in de Vlaamse beweging of in de partij. Ik zal wellicht nog andere mandaten moeten laten vallen. Jammer, maar ik denk dat ik op deze manier de Vlaamse beweging het best dien’, aldus nog Valkeniers.

Commentaar

De Vlaamse Beweging heeft al vaker prominente figuren zien overstappen naar de politiek. Antwerpen zag het jongste halfjaar met Jan Jambon (N-VA) en Bruno Valkeniers (VB) twee actieve en bekwame voormannen die beslissing nemen. Met twee verkiezingen voor de boeg volgen er nog meer en wacht de niet-partijpolitieke beweging weer een aderlating.

Nog nooit was er zo'n ruime meerderheid van Vlamingen die via tenminste vier partijen voorstander waren van confederalisme of onafhankelijkheid. Maar veel vooruitgang in die richting is er na acht jaar paars niet gezet. Een merkwaardige paradox. De gemeenteraadsverkiezingen zullen uitwijzen wat het in 2007 kan worden.

De Vlaamse Beweging moet op zoek naar het gepaste antwoord op die ontwikkelingen. Misschien kan zich voortaan met meer energie concentreren op het streven naar meer samenwerking tussen de Vlaamsgezinden binnen diverse partijen. En scherper dan voorheen stelling innemen tegen diegenen die dergelijke samenwerking om soms duistere redenen proberen te belemmeren. Alleen zo kan ze de Vlaamse staatsvorming versnellen.

Bijlage


Artikel Gazet van Antwerpen
(25 Kb)






Terug naar de artikelenlijst.