Splitsing centrale is een feit
Als samenleven niet meer gaat
Jan Van de Casteele 21-04-2006
 |
| Herwig Jorissen |
Vrijdag 21 april splitste de Metaalcentrale van de socialistische vakbond ABVV (150.000 leden, vierde grootste na de bediendenbond BBTK, de ambtenarenbond ACOD en de Algemene Centrale van arbeiders in bouw en chemie)
Er komen niet twee, maar uiteindelijk drie nieuwe autonome afdelingen van ABVV-metaal. Een Vlaamse (veruit de grootste), een Waalse en een Brusselse.
Het buitengewoon congres van de metallo's heeft de nieuwe statuten aanvaard. Het boterde al langer niet meer tussen de taalvleugels van de metaalcentrale, onder meer omdat de betekenis van de Waalse provincies door het afkalven van de staalindustrie veel kleiner was geworden. Nu zijn het geld en de activa verdeeld over Nederlandstaligen en Franstaligen. Een kleine minderheid van de aanwezigen vanmorgen noemde dat een grote fout voor de arbeidersbeweging. Maar Vlaams woordvoerder Herwig Jorissen ontkent dat.
'Waarom zou je samenblijven als samenleven niet meer gaat?. De twee taalgroepen kunnen niet meer door dezelfde deur', aldus Tony Castermans, secretaris van de socialistische metaalcentrale in de provincie Limburg in De Standaard (21 april).
De splitsing komt er onder druk van de Franstaligen, die hun historische meerderheidspositie binnen de centrale zijn kwijtgespeeld, en de Vlaamse kameraden (o.l.v. Herwig Jorissen) te gematigd vinden(onder meer in de strijd tegen het Generatiepact).
ABVV-nationaal, o.l.v. Xavier Verboven, heeft vruchteloos geprobeerd om een soort van revolte los te weken bij de ,,gewone'' militanten. Maar die is er dus niet gekomen, noteert Johan Rasking in De Standaard. Blijkbaar weet hij nu meer dan op 14 maart, toen hij schreef dat de gewone metallo's de ruzie aan de top beu waren voorgestelde splitsing 'wel eens zouden kunnen wegstemmen'.
Het kwam tot een volledige interne boedelscheiding, van personeel en van geld. De Vlamingen hebben - alhoewel veel talrijker - een centenverdeling aanvaard die erg gunstig is voor de Franstaligen.
De metallo's hebben met hun splitsing de politici in snelheid genomen.
Indien er bij CAO-onderhandelingen geen eensgezindheid is tussen Vlamingen en Franstaligen, worden regionale cao's een stuk haalbaarder.
De splitsing van de metallo's is geen absolute primeur. De ambtenarenbond ACOD heeft ook regionale vleugels en de twee christelijke bediendenbonden (LBC en de Franstalige CNE) werken al jaren autonoom. Ze is wel symbolisch van groot belang als nog maar eens een illustratie van de splitsing van de geesten in dit land.Een beetje terug van weg geweest is 'het sociaal-economisch regionalisme'. Dat is 'geen Vlaamse vinding, maar een Waalse, bedacht en gepromoot door de meest originele, gezaghebbende en ook gauchistische van alle belangrijke syndicale leiders sinds de Tweede Wereldoorlog, André Renard, nota bene de voorzitter van de Luikse metallo's', schreef Walter Pauli onlangs (De Morgen, 11 april)
Yves Leterme verwees bij zijn inleiding op de voorstelling van het boek van Wilfried Martens naar hetzelfde. 'Interessant om lezen, gegeven de actualiteit, is hoe begin jaren tachtig André Cools de overheveling van bevoegdheden aan de gewesten als het middel bij uitstek zag om Wallonië - toen al - uit het economische moeras te trekken. Of hoe op cruciale momenten van spanning het in 1978 André Cools en in 1991 Philippe Moureaux - beiden PS - waren die dreigden met de Franstaligen en met Wallonië buiten de grondwet te handelen en het recht in eigen handen te nemen. Het dreigende separatisme was niet eens omfloerst', aldus Mathias Danneels de dag nadien in Het Nieuwsblad. De notoire Belgen konden die boodschap in hun zak stoppen.
Terug naar de artikelenlijst.