Geen bezwaar tegen een Waalse premier

Jan Van de Casteele 11-04-2006

Fons Borginon

Fons Borginon (kleinzoon van hendrik Borginon, kamerlid Frontparij en VNV, voorzitter IJzerbedevaartcomité) begon zijn politiek leven als praeses van het KVHV, op jonge leeftijd werd hij parlementslid voor de VU, later boedelscheider van die partij, Spiritist en VLD'er.

Na Zwarte Zondag groeide de kloof met de Vlaamse beweging. Vandaag leidt hij die VLD in de Kamer. Borginon hekelt - vrij vertaald - de ongezellige ultra's binnen de Vlaamse beweging. 'Af en toe leid ik nog een debat voor de Vlaamse Volksbeweging, laatst nog in Edegem, en ik vind de agressiviteit van dat publiek pijnlijk. Ze slaan mij altijd om de oren met mijn overleden grootvader. Als ik zie wat hij mij liet lezen toen ik 14-15 jaar was, staat dat in schril contrast met wat sommige verkrampte flaminganten nog altijd uitkramen. Hij zou nooit een Vlaams Belanger geweest zijn. Dat ben ik zeker.

Natuurlijk heeft Borginon het volste recht een pragmaticus te worden. Is men dat niet, dan wordt men geen VLD-voorzitter.

Zijn kritiek op de verzuurde segment van de Vlaams-nationalisten is niet eens onterecht. Zoals in andere politieke vijvers, zwemmen ook daar ongezellige wezens rond, die zich niet kunnen beheersen, niet verder komen dan slogans en in het ergste geval zelfs al niet eens hun handen kunnen thuishouden. 'Erpels', noemt men dat in onze streek.

Maar Borginon weet dat in het huis van de Vlaamsgezinden de meerderheid anders denkt en handelt. Hij maakt bovendien stoemelings een linke link tussen een agressief deel van het publiek, de Vlaamse Volksbeweging (organisator van het debat), Vlaams Belang, de Vlaamse conservatieven. Dat is een intellectueel onfatsoenlijke hutsepotredenering.

Borginon zou vanuit zijn ervaring kunnen beseffen dat heel veel radicale Vlaamsgezinden ("zuiveren" en "fundamentalisten") best stevige argumenten hebben. Wat is er onbegrijpelijk aan de treurnis om het afschuiven van nogal wat “oude maten” die (met in hun kielzog enkele getrouwe lakeien op zoek naar dagelijks brood) voorrang geven aan hun eigen politieke carrière?

Natuurlijk zwermen Vlaamsgezinden uit over diverse partijen, en dat is maar goed ook. Maar mag de Vlaamsgezinde nog vinden dat de VLD een Vlaamse wijntje serveert dat wel erg verwaterd smaakt? Het enige argument van “pragmaticus” Borginon is dat de CD&V’ers aan de macht precies hetzelfde doen. Een zwak pot-ketel-argument dus.

Ziener Borginon ziet de partijpolitiek evolueren in drie richtingen. Een groot sociaal-democratisch verhaal (met SP.A, Spirit en wat groene en ACW’ers)l. Een groot conservatief verhaal (met CD&V, N-VA en op termijn ook de gematigder vleugel van het Vlaams Belang, want die partij zal ooit uit elkaar vallen). En - het enige dat wat origineel lijkt - een (kleiner) liberaal verhaal, waar hij zich thuis zou voelen. Mooi gedacht, want zo zit zijn groep lekker comfortabel op de wip van de macht. Altijd macht.

Wij durven hopen dat veel VLD’ers, niet in het minst de ex-VU’ers (o.a. Bart Somers) en de Dedeckers, ook wel eens zouden kunnen kiezen voor een politieke confrontatie tussen een Vlaams verhaal en een Belgisch verhaal. Dat zou ons sneller brengen naar een Vlaamse staat in Europa, waar de Vlamingen als volwassen burgers (sic) zelf hun beleid zouden kunnen bepalen. Dat zou de snelste weg zijn naar een beter bestuur en een sterker, democratischer Vlaanderen.

‘Om het even welke stap vooruit in de staatshervorming zal nooit zo rechtlijnig zijn als de zuiveren willen’, aldus Borginon. Daar buigt de VLD'er al snel het hoofd. En hij verweekt nog verder: ‘Geloof vooral niet dat er in Vlaanderen spontane volkswoede leeft omtrent communautaire kwesties. Het communautaire debat is van belang voor mij maar haalt zelden de top-tien van thema's die de mensen echt belangrijk vinden...' Een beetje demagogie, daar hoef je niet vies van te zijn bij de VLD. Volkswoede in Vlaanderen, jezus, het moet van het incident Dutroux geleden zijn... 'Belangrijk vinden', dat is nog iets anders, daarvan getuigen in een democratie de kiezers in het stemhokje.

'Je moet blind zijn om niet in te zien dat Di Rupo de envergure van een eerste minister heeft. Een Waal als premier zou trouwens het voordeel hebben dat die Waal dan vanzelf meer moeite moet doen om tot een communautair compromis te komen en dat compromis uit te dragen. Principieel heb ik geen bezwaar tegen een Franstalige eerste minister’, verduidelijkt Borginon nog.

We durven vermoeden dat Borginon de Vlaamse trein zal missen. Het zou ons verwonderen als alle Vlaamsgezinde VLD’ers ervoor zouden kiezen om na de volgende verkiezingen in een bouwvallig Belgisch station achter te blijven met Fons, Guy en Karel. De mensen - niet woedend, maar wel rationeel - zouden de opstap op die Vlaamse trein wel eens echt belangrijk kunnen vinden.

Bijlage


Forns Borginon - Nieuwsblad 9 april 2006
(30 Kb)




Terug naar de artikelenlijst.