Vlaanderen heeft nog geen stem in Europa

Jan Van de Casteele 23-11-2005

In de Verklaring van München eisen de deelstaten en regio's meer betrokkenheid bij de besluitvorming binnen de Europese Unie om aldus bij te dragen tot het dichten van de kloof tussen de burger en de Unie. Een op zich lovenswaardig doel.

De VVB deelt echter niet de mening van RegLeg dat het ten onrechte tot "Europese Grondwet" gedoopte "Verdrag tot Vaststelling van een Grondwet voor Europa" (Verdrag) daar toe een belangrijke stap vooruit is.

Het Verdrag(artikel I-5) erkent gewoon dat in sommige lidstaten structuren voor regionaal en lokaal zelfbestuur bestaan. Dit betekent geenszins dat deelstaten en/of regio's daarom dichter bij de besluitvorming binnen de EU worden betrokken. Het Verdrag (artikel I-11 en toegevoegd protocol 1)verleent de nationale parlementen wel een ietsje meer inspraak i.v.m. de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel en de subsidiariteitstoets.

België heeft in een eenzijdige verklaring (nr.49) verduidelijkt dat, overeenkomstig zijn grondwettelijk recht, zowel de federale kamer en de senaat als de parlementaire vergaderingen van de Gemeenschappen en Gewesten optreden als "componenten van het nationaal parlementair stelsel of als kamers van het nationaal parlement".

De Unie zelf trekt zich van die verhoudingen tussen de verschillende parlementen in België niets aan. Die moeten worden geregeld door een sluitend samenwerkingsakkoord onder de verschillende parlementen in België.

Wil het Vlaams parlement de Europese instellingen kunnen verzoeken een ontwerp van regelgeving opnieuw te overwegen indien het meent zelf het best geschikte beleidsniveau te zijn om de aangelegenheid te regelen, dan moet er vóór de eventuele ratificering van het "Verdrag tot Vaststelling van een Grondwet voor Europa" zulk akkoord zijn. Vooralsnog is dit er niet. Dit Verdrag nu al bestempelen als "een stap op weg naar een Vlaamse stem aan de Europese beslissingstafel" is dus op zijn minst voorbarig.

De VVB heeft er niets op tegen dat in afwachting dat Vlaanderen zelf een autonome bouwsteen van de Europese Unie is, het de bestaande regionale hefbomen gebruikt om dichter bij de besluitvorming binnen de EU te komen.

Het is nog maar de vraag of - zoals Regleg bepleit - het beroep op een louter adviserend en intrinsiek zwak orgaan als het Comité van de Regio's een doelmatig middel is. De VVB meent van niet.

Hoe dan ook mag een "Europa van de Regio's" niet het schaamlapje zijn waarachter men zich verschuilt om de Vlaamse drang naar autonomie binnen de Europese Unie tegen te werken, wat in het verleden maar al te vaak is gebeurd.

De ideale Europese Unie die de VVB voor ogen staat is een confederatie van autonome staten waaronder Vlaanderen, die bevoegd is voor belangrijke voor alle lidstaten belangrijke domeinen en met voor het overige een zo groot mogelijke subsidiariteit. "Vlaanderen staat in Europa" blijft dus het einddoel.


Terug naar de artikelenlijst.